![Kościół św. Maksymiliana Kolbego](http://www.dioblina.eu/files/dioblina/styles/teaser/public/ugl/0/0/1/kosciol-maksymiliana-kolbego-80254.jpg)
![Wschód Wschód](http://www.dioblina.eu/sites/all/themes/neodioblina/arrows/E.png)
Kościół św. Wojciecha w Dobroniu – rzymskokatolicki kościół parafialny w miejscowości Dobroń w powiecie pabianickim, w województwie łódzkim. Drewniany budynek kościoła z XVIII wieku wpisany jest do rejestru zabytków (nr rej. 33 z 20 lipca 1967 r.), podobnie jak drewniana dzwonnica (nr rej. 57 z 20 lipca 1967 r.). Parafia św. Wojciecha należy do dekanatu łaskiego w archidiecezji łódzkiej. HistoriaBudowa kościoła trwała w latach 1776–1779; architektem był ks. Sebastian Sierakowski, jezuita. Kościół został erygowany początkowo 20 maja 1779 roku jako filia kolegiaty w Łasku, a następnie 23 czerwca 1780 roku przez arcybiskupa gnieźnieńskiego Antoniego Kazimierza Ostrowskiego jako samodzielny kościół parafialny, podlegający dekanatowi łaskiemu. W skład parafii w Dobroniu początkowo wchodziły wsie Dobroń, Mogilno, Ldzań i Róża; później dołączyły do nich osady Chechło i Talar. Budynek kościoła, wzniesiony w konstrukcji zrębowej z drewna na murowanych fundamentach, zbudowany jest na planie krzyża łacińskiego. Jest orientowany względem stron świata, z głównym ołtarzem po stronie wschodniej. Prezbiterium jest trójbocznie zamknięte, za nim znajduje się kwadratowa zakrystia, a od strony zachodniej – kruchta. Budowla ma strop płaski oraz dach z przyczółkami. Nad nawą znajduje się barokowa wieżyczka na sygnaturkę, a obok kościoła dzwonnica w konstrukcji słupowej z trzema dzwonami. W kościele zamontowane są organy (obecnie – elektroniczne), a galeria chóru wsparta jest na czterech kolumnach. Do wyposażenia kościoła należy wczesnobarokowy ołtarz główny z rzeźbami św. Wojciecha i św. Stanisława oraz obrazem Boga Ojca z połowy XVII wieku. Mensy ołtarzy bocznych reprezentują styl rokokowy, rokokowa jest także chrzcielnica. Ambona pochodzi z ok. połowy XVII wieku. Cennym zabytkiem jest przechowywana w kościele złocona puszka z 1736 roku. Staraniem ks. Walentego Mruka, pełniącego funkcję proboszcza w Dobroniu w latach 1872–1891, w roku 1872 odrestaurowano kościół z zewnątrz, w 1875 r. ogrodzono na nowo cmentarz, a w 1878 r. odnowiono wnętrze kościoła. |