Żabia Przełęcz Mięguszowiecka

Żabia Przełęcz Mięguszowiecka (słow. Východná volia štrbina, niem. Östliche Ochsenrückenscharte, węg. Keleti-Ōkörhát-csorba, 2315 m n.p.m.) – przełęcz w głównej grani Tatr usytuowana pomiędzy Żabią Turnią Mięguszowiecką (Žabia veža, 2236 m n.p.m.) a Wołową Turnią (Volia veža, 2360 m n.p.m.).

Przełęcz ta, podobnie jak sąsiadujące z nią szczyty, należy do Wołowego Grzbietu (Volí chrbát), który oddziela od siebie doliny: Rybiego Potoku i Żabią Mięguszowiecką (Žabia dolina mengusovská).

Przełęcz wzięła swoją nazwę od Żabiej Turni Mięguszowieckiej.

Żabia Przełęcz Mięguszowiecka (słow. Východná volia štrbina, niem. Östliche Ochsenrückenscharte, węg. Keleti-Ōkörhát-csorba, 2315 m n.p.m.) – przełęcz w głównej grani Tatr usytuowana pomiędzy Żabią Turnią Mięguszowiecką (Žabia veža, 2236 m n.p.m.) a Wołową Turnią (Volia veža, 2360 m n.p.m.).

Przełęcz ta, podobnie jak sąsiadujące z nią szczyty, należy do Wołowego Grzbietu (Volí chrbát), który oddziela od siebie doliny: Rybiego Potoku i Żabią Mięguszowiecką (Žabia dolina mengusovská).

Przełęcz wzięła swoją nazwę od Żabiej Turni Mięguszowieckiej.

Historia zdobycia

Pierwsze odnotowane wejścia na przełęcz związane są z zejściami z Żabiej Turni Mięguszowieckiej (po przejściu Wołowego Grzbietu):

• latem – Katherine Bröske, Simon Häberlein, 11 września 1905 r.,
• zimą – Alfréd Grósz, 5 kwietnia 1913 r.