Schronisko PTTK im. Stanisław Staszica nad Morskim Okiem - Atrakcje
Stronicowanie
Przełączka pod Zadnim Mnichem (słow. Štrbina za Druhým Mníchom, Štrbina pod Druhým Mníchom, niem. Hintere Mönchsscharte, węg. Hátsó-Barát-csorba, ok. 2135 m n.p.m.) – wąska i głęboka przełęcz w grani głównej Tatr, oddzielająca od siebie Zadniego Mnicha i Cubrynę.
Ciężka Przełączka (słow. Ťažká štrbina, Česká štrbina, niem. Böhmischseescharte, Verborgene Scharte, węg. Cseh-tavi-csorba, Rejtett-csorba) – przełęcz położona na wysokości 2205 m n.p.m.
Mięguszowiecka Przełęcz pod Chłopkiem, Przełęcz pod Chłopkiem (słow. Mengusovské sedlo, niem. Wildererjoch, węg. Vadorzó-hágó) – przełęcz na wysokości 2307 m n.p.m. położona w głównej grani Tatr, pomiędzy Mięguszowieckimi Szczytami – Czarnym i Pośrednim.
Chłopek (słow. Chlapík, niem. Chlopek, Bäuerlein, węg. Parasztocska) – niewielka turniczka wznosząca się powyżej Mięguszowieckiej Przełęczy pod Chłopkiem, znajdująca się w grani głównej Tatr Wysokich, na granicy polsko-słowackiej.
Zadni Mnich (słow. Druhý Mních, Zadný Mních, niem. Mönch II, Hinterer Mönch, węg. Barát II, Hátsó-Barát) – szczyt w grani głównej Tatr Wysokich o wysokości 2172 m n.p.m.
Ciemnosmreczyńska Przełączka (słow. Piargová štrbina, niem. Hintere Smrečiner Scharte, węg. Hátsó-Szmrecsini-csorba) – przełęcz tatrzańska, położona w grani głównej na wysokości ok. 2115 m n.p.m.
Przełęcz oddziela od siebie Ciemnosmreczyńską Turnię (2142 m) i Zadniego Mnicha (2172 m).
Mięguszowiecki Szczyt Czarny (słow. Východný Mengusovský štít, niem. Östliche Mengsdorfer Spitze, węg.
Niżnia Kopa (1711 m) – wzniesienie w progu oddzielającym Dolinę Pięciu Stawów Polskich od Doliny Roztoki w polskich Tatrach Wysokich. Znajduje się nad Przednim Stawem, pomiędzy Świstową Czubą a Wyżnią Kopą. Względna wysokość nad lustrem wody w Przednim Stawie wynosi 43 m.
Ciemnosmreczyńska Turnia (słow. Temnosmrečinská veža, Smrečinská veža, niem. Smrečiner Turm, węg. Szmrecsini-torony) – szczyt o wysokości 2142 m n.p.m.
Przełęcz nad Wrotami, Niżnia Przełęcz nad Wrotami (słow. Sedlo nad Chałubińského bránou, ok.
Kopa nad Wrotami (słow. Kopa nad Chałubińského bránou, ok.
Schronisko PTTK w Dolinie Pięciu Stawów Polskich (Schronisko Pięciostawiańskie) – schronisko turystyczne położone w Dolinie Pięciu Stawów Polskich w Tatrach Wysokich. Zostało ono zbudowane w latach 1947–1953 nad Przednim Stawem na wysokości 1671 m n.p.m.
Szpiglasowa Przełęcz (słow. Szpiglasové sedlo, niem. Miedzianejoch, węg. Miedziane-hágó) – siodło położone na wysokości 2110 m n.p.m. na początku długiej północno-wschodniej grani Szpiglasowego Wierchu w Tatrach Wysokich. Przełęcz oddziela Szpiglasowy Wierch i Miedziane.
Wrota Chałubińskiego, dawniej Zawracik (słow. Vráta Chałubińského, Chałubińského brána, niem. Chałubiński-Tor, węg. Chałubiński-kapu) – wąska przełęcz (2022 m n.p.m.) w głównej grani Tatr pomiędzy Kopą nad Wrotami (2075 m n.p.m.) a Szpiglasowym Wierchem.
Mały Staw Polski lub po prostu Mały Staw – niewielkie jezioro tatrzańskie położone w Dolinie Pięciu Stawów Polskich pomiędzy Przednim a Wielkim Stawem. Jezioro położone jest na wysokości 1668 m n.p.m., poniżej zboczy Wyżniej Kopy.
Czarnostawiańska Przełęcz (słow. Východné Mengusovské sedlo, niem. Megsdorfer Scharte, węg.
Dziurawa Czuba, Dziurawa Turnia, Dziurawy Kopiniec (słow. Deravá veža) – szczyt o wysokości ok. 2155 m n.p.m. położony w głównej grani Tatr, w jej fragmencie zwanym Szpiglasową Granią. Wznosi się pomiędzy Niżnimi Szpiglasowymi Wrótkami (ok. 2100 m), oddzielającymi go od Szpiglasowej Turniczki (ok.
Wyżnia Kopa (1725 m) – wzniesienie w progu oddzielającym Dolinę Pięciu Stawów Polskich od Doliny Roztoki w polskich Tatrach Wysokich. W progu tym są dwa takie wzniesienia; Wyżnia Kopa i Niżnia Kopa. Stanowią one ważne punkty orientacyjne. Wyżnia Kopa znajduje się pomiędzy Wielkim i Przednim Stawem.
Hińczowa Turnia (słow. Hincova veža, niem. Hinzenseeturm, węg. Hincó-tavi-torony) – szczyt tatrzański o wysokości 2377 m n.p.m. położony w głównej grani, na granicy polsko-słowackiej.
Stronicowanie
