” | Muzeum Miedzi w Legnicy – muzeum utworzone w 1962 roku w Legnicy przez Tadeusza Gumińskiego.
Gromadzi zbiory związane z wydobyciem, przeróbką i zastosowaniem miedzi (minerały miedzi z całego świata, dawny i współczesny miedzioryt, zabytki techniki z zakresu górnictwa i hutnictwa miedzi, dawne i współczesne rzeźby kameralne z brązu, wyroby artystyczne i użytkowe z miedzi i jej stopów, kolekcję sztuki art déco), polskim złotnictwem współczesnym (dzieła artystów okresu międzywojennego i lat późniejszych oraz wykonane na legnicki konkurs srebra) oraz historią Legnicy i regionu legnickiego. Łącznie przez ponad 40 lat funkcjonowania placówki zebrano ok. 30 000 eksponatów, a w muzealnej bibliotece 8200 woluminów zwartych i 1700 tomów czasopism i liczby te stale rosną.
Główną siedzibą muzeum od początku jego istnienia jest zabytkowy, barokowy budynek dawnej kurii opatów z Lubiąża zlokalizowany w Legnicy przy zbiegu ulic św. Jana i Partyzantów, wzniesiony w 1728 r. (jeden z najcenniejszych zabytków architektury barokowej na Dolnym Śląsku).
Ponadto, Muzeum posiada 4 oddziały:
- oddział Akademia Rycerska w Legnicy (miejsce licznych wystaw czasowych, niekoniecznie związanych z podstawowym profilem działalności),
- Mauzoleum Piastów Śląskich w kościele św. Jana Chrzciciela w Legnicy,
- oddział Kaplica zamkowa św. św. Benedykta i Wawrzyńca w Legnicy (pawilon na dziedzińcu Zamku Piastowskiego z reliktami kaplicy z 1220 roku),
- Muzeum Bitwy Legnickiej w Legnickim Polu.
Do muzeum należy także sąsiadujące z nim, największe na Dolnym Śląsku lapidarium oraz zabytkowy tramwaj-pomnik z lat 50. XX w. ustawiony w 1998 r. przed dawną zajezdnią, będący przez pierwsze lata miejscem ekspozycji wystawy poświęconej legnickim tramwajom.
Dyrektorem muzeum jest Andrzej Niedzielenko. |
