Kamienica przy Rynku Podgórskim 2 - Atrakcje
Stronicowanie
Kościół pod wezwaniem św. św. Macieja i Mateusza – kościół dawniej znajdujący się w Krakowie, w obrębie Starego Miasta, w północno-wschodniej części dzisiejszego placu Szczepańskiego.
Ulica Bosacka – ulica w Krakowie znajdująca się na granicy dzielnic Stare Miasto i Grzegórzki.
Brama Szewska − nieistniejąca już brama w Krakowie, była częścią okołu i fortyfikacji miejskich. Była jedną z ośmiu krakowskich bram obronnych obok floriańskiej, sławkowskiej, grodzkiej, wiślnej, mikołajskiej-rzeźniczej (Brama na Gródku), nowej, pobocznej.
Usytuowana była u wylotu ulicy Szewskiej.
Plac Szczepański – plac w Krakowie usytuowany między Plantami a ulicami: św. Tomasza i Szczepańską.
Kraków, Ariańska 2 / Lubicz 42
Dom W. Ekielskiego (tzw. dom o dwóch frontach) – zabytkowa kamienica położona na rogu ul. Piłsudskiego 40 oraz al. Krasińskiego 25. Właścicielem i zarazem architektem domu był Władysław Ekielski.
Baszta Stolarzy (znana także jako Baszta Stolarska, Baszta Powroźnicza, Baszta Stolarzy i Powroźników) – jedna z trzech, obok Cieśli oraz Pasamoników, w pełni zachowanych średniowiecznych wież miejskich murów obronnych w Krakowie. Za jej obronę odpowiedzialny był cech stolarzy oraz cech powroźników.
Kościół pod wezwaniem Najświętszego Serca Pana Jezusa – zabytkowy kościół rzymskokatolicki przy ul. Garncarskiej 24 na Nowym Świecie w Krakowie.
Zbudowany został w końcu XIX w. w stylu neogotyckim według planów Władysława Kaczmarskiego na gruntach ofiarowanych zakonnicom przez księżną Jabłonowską.
Hotel Francuski – zabytkowy budynek znajdujący się w Krakowie na Starym Mieście przy ul. Pijarskiej 13, na rogu ul. św. Jana 32.
Na miejscu obecnego budynku znajdowała się XV-wieczna kamienica zniszczona w pożarze przed 1642 rokiem, odbudowana w drugiej połowie XVII wieku i przebudowana w 1795 roku.
Kościół Przemienienia Pańskiego – zabytkowy kompleks sakralny, wraz z przylegającym do niego klasztorem pijarów, przy ulicy Pijarskiej 2 w Krakowie.
Pijarzy przybyli do Polski z Moraw w 1642 roku, część z nich otrzymała fundację wojewody krakowskiego Stanisława Lubomirskiego.
Stronicowanie
