Pod Błatnią - Szczyty

0
Pod Błatnią – szczyt w Beskidzie Śląskim o wysokości 853 m n.p.m.
Przykra (824 m n.p.m.) – niewybitny, zalesiony szczyt w północnej części Beskidu Śląskiego, w paśmie Błatniej.
Błatnia (właściwie: Błotny, 917 m n.p.m.) – szczyt górski w grupie Klimczoka w Paśmie Wiślańskim Beskidu Śląskiego.
Wielka Polana (788 m n.p.m.) - wydłużone, rozległe wzniesienie w północnej części Beskidu Śląskiego, w paśmie Błotnego. Wielka Polana wznosi się w grzbiecie górskim odchodzącym w kierunku północno-zachodnim od Przykrej. Zamyka ona od północy dolinę źródłowych cieków Jasionki.
Wielka Cisowa (878 m n.p.m.) – dość rozległe, płaskie i generalnie bezleśne wypiętrzenie grzbietu pasemka Błatniej w Paśmie Baraniej Góry w północnej części Beskidu Śląskiego, pierwsze licząc od Błatniej w kierunku zachodnim.
Stołów (1035 m n.p.m.) - rozległe, spłaszczone wypiętrzenie grzbietu między Trzema Kopcami a Błatnią w Beskidzie Śląskim. Kiedyś całkowicie zalesiony, głównie lasami bukowymi, dziś w wielu miejscach pokryty obszernymi wyrębami. Nazwa zapewne związana z „płaskim jak stół” wierzchołkiem.
Wysokie (756 m n.p.m.) – szczyt w północnej części Beskidu Śląskiego, w paśmie Błotnego.
Bucznik (683 m n.p.m.) – szczyt w północnej części Beskidu Śląskiego, stanowiący zakończenie górskiego ramienia Wielkiej Polany w paśmie Błotnego. Wznosi się od wschodu nad Jaworzem Nałężem. Całkowicie zalesiony, nie ma znaczenia turystycznego.
Kopany – szczyt w Beskidzie Śląskim o wysokości 690 m n.p.m.
Palenica (niem. Spitzberg) – szczyt w Beskidzie Śląskim o wysokości 688 m n.p.m.
Czupel (736 m n.p.m.) – wyraźne, zalesione wzniesienie w głównym grzbiecie pasemka Błatniej (Błotnego) w Paśmie Wiślańskim w Beskidzie Śląskim, położone na północny zachód od Małej Cisowej, a na południowy wschód od Łazka. Na południowy wschód od wierzchołka wzniesienia niewielka polana grzbietowa.