Park Górny w Szczawnicy

Park Górny im. Adama hrabiego Stadnickiego w Szczawnicy – park w północnej części centrum Szczawnicy, po wschodniej stronie ulicy Zdrojowej i placu Józefa Dietla.

Park Górny im. Adama hrabiego Stadnickiego w Szczawnicy – park w północnej części centrum Szczawnicy, po wschodniej stronie ulicy Zdrojowej i placu Józefa Dietla.

Historia

Park został utworzony w 1824 roku przez Jana Kutscherę. Józef Szalay sprowadził do parku rzadkie okazy drzew, np. w 1889 roku posadzono w parku 10 tysięcy sadzonek. W latach 80. XIX wieku utworzono wiele chodników, klombów, skwerów, gajów. Tworzono place do gry w krokieta. W okresie międzywojennym Adam Stadnicki poszerzył park o dodatkowe 11 ha, które obsadził modrzewiami i utworzył kort tenisowy.

W 2002 roku park otrzymał imię Adama hrabiego Stadnickiego.

Obiekty

Na terenie parku znajduje się wiele zabytkowych obiektów, wille, pensjonaty, hotele, wiele rzeźb i pomników. Do ważniejszych należą:

• neogotycka kaplica zdrojowa z lat 1844–1847, nad placem Dietla i tuż obok muszla koncertowa zbudowana w 1950 roku,
• budynek Inhalatorium, zbudowany w latach 1934–1936
• sanatorium, obecnie Hotel Modrzewie
• dom gościnny Malinowa
• sanatorium Świerki
• gruntownie przebudowany Dworzec Gościnny z 1884 roku
• willa Pod Batorym, obecnie stojący w tym miejscu nowy Hotel Batory
• willa Modrzewie, obecnie stojący w tym miejscu Hotel Modrzewie
• wille Palma (I i II), wille Szalay (I i II), Alma, Biała i Żółta Sokolica i wiele innych
• popiersie Józefa Szalaya.

Współczesne rzeźby, znajdujące się obecnie na terenie parku, są autorstwa Marii Chudoby-Wiśniewskiej, która wykonała je w latach 1960–1963.

Park przecinają, krzyżując się, dwie ulice: ul. Jana Wiktora i ul. Park Górny.