Dolnośląskie - Atrakcje

0

Stronicowanie

Cmentarz parafialny w Lądku-Zdroju (niem.: Neuer Katholischer Friedhof in Bad Landeck) - jeden z dwóch i największy cmentarz w Lądku-Zdroju, położony przy ulicy Śnieżnej 12.
Kamienica Pod Złotym Słońcem (niem. Zur Goldenen Sonne) – kamienica na wrocławskim Rynku, wybudowana w stylu barokowym. Kamienica powstała na miejscu dwóch domów z XIII wieku, z których zachowały się wnęki okienne z tego okresu.
Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa – rzymskokatolicki kościół filialny należący do parafii św. Franciszka i św. Leonarda w Dusznikach-Zdroju znajdującej się w dekanacie Kudowa-Zdrój w diecezji świdnickiej. Świątynia znajduje się w dzielnicy uzdrowiskowej miasta, na stoku góry, na tarasie.
Wrocław, Adama Mickiewicza
Ogród Japoński we Wrocławiu znajduje się w Parku Szczytnickim. Ogród japoński został założony w latach 1909-1912 w związku z Wystawą Stulecia w 1913 r., z inicjatywy hrabiego Fritza von Hochberga z Iłowej i zaprojektowany przez japońskiego ogrodnika Mankichi'ego Arai.
Pałac w Raszowej – wybudowany w 1688 r. w Raszowej.
Wrocław, Borek, Sudecka 125a
Wieża ciśnień przy alei Wiśniowej – historyzująca wieża ciśnień o wysokości całkowitej 62 m, zlokalizowana na osiedlu Borek we Wrocławiu. Oficjalny adres wieży to: ul. Sudecka 125a, jednak znajduje się ona na pasie rozdzielającym jezdnie al. Wiśniowej w ciągu obwodnicy śródmiejskiej.
Cerkiew pod wezwaniem św. Michała Archanioła w Sokołowsku – prawosławna cerkiew parafialna. Należy do dekanatu Wrocław diecezji wrocławsko-szczecińskiej Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego.
Wrocław, Mościckiego 36
Wrocław Brochów – wrocławska stacja kolejowa przy ulicy Ignacego Mościckiego, na osiedlu Brochów, w dzielnicy Krzyki.
Kamienica "Pod Złotym Dzbanem" we Wrocławiu – średniowieczna kamienica w południowej pierzei Rynku (tzw.
Wrocław, Św. Mikołaja 1
Jaś i Małgosia – dwie średniowieczne kamieniczki przy północno-zachodnim narożniku wrocławskiego Rynku, połączone ze sobą arkadą. Wybudowane najprawdopodobniej w XV wieku, stanowiły wówczas część liczniejszej grupy domów altarystów kościoła farnego pod wezwaniem św. Elżbiety.

Stronicowanie