Międzynarodowe Targi Poznańskie
Czytaj dalej
Międzynarodowe Targi Poznańskie (MTP) – największy organizator targów w Europie Środkowo-Wschodniej. MTP istnieją od 1921 r. W roku 2015 w ponad 100 wydarzeniach targowych organizowanych na terenie poznańskich targów wzięło udział niemal 10 tys. wystawców, w tym ponad 2 tys. z zagranicy. Posiadają ok. 55% udziałów w rynku targowym w Polsce. MTP należą do organizacji skupiających liderów targowych z całego świata (UFI – Światowe Stowarzyszenie Przemysłu Targowego i Centrex – Międzynarodowy Związek Statystyk Targowych). Targi Poznańskie posiadają 16 pawilonów o wysokim standardzie i dużej powierzchni (ponad 110 tys. m² w halach wystawienniczych i prawie 35 tys. m² terenu otwartego) oraz 81 nowoczesnych sal konferencyjnych. HistoriaW 1911 w Poznaniu na terenach u zbiegu obecnych ulic Roosevelta i Bukowskiej odbyła się Wystawa Wschodnioniemiecka. To właśnie na nią wzniesiono charakterystyczną Wieżę Górnośląską. Wieżę zaprojektował Hans Poelzig, profesor politechniki w Berlinie. Poelzig należał wówczas do czołówki architektów propagujących nową estetykę wczesnomodernistyczną rozwijając styl ekspresjonistyczny. Choć znawcy architektury uznawali Wieżę Górnośląską za dzieło sztuki, nie budziła ona zachwytu wśród poznaniaków. W wyzwolonym od pruskiego panowania Poznaniu uznawana była za ciężki przykład dominacji niemieckiej architektury nad miastem. Pod koniec lat 20. nie pasowała już do estetyki przygotowywanych na PeWuKę pawilonów. Aby przystosować ją do ówczesnej zabudowy, pomalowano jej żelazną konstrukcję na czerwono i niebiesko. Dziś na fundamencie wieży stoi ażurowa Iglica, symbol Międzynarodowych Targów Poznańskich. Idea zorganizowania przez Polaków targów w Poznaniu narodziła się już w 1917 r., podczas zjazdu Związku Towarzystw Kupieckich w Poznaniu. Była to organizacja skupiająca polskich kupców z Wielkopolski i Pomorza Gdańskiego. Miały to być targi międzynarodowe, zorganizowane na wzór Targów Lipskich. Pomysł na organizację cyklicznych wystaw wcielony został w życie dopiero parę lat później, po wygranym przez Polaków Powstaniu Wielkopolskim. I Targ Poznański, jak wówczas nazywała się impreza, miał miejsce w 1921 (od 28 maja do 5 czerwca), a pierwszym dyrektorem został Mieczysław Krzyżankiewicz. Pierwsze targi o charakterze międzynarodowym miały miejsce w 1925. Do tego momentu w targach mogły uczestniczyć firmy polskie, firmy z Wolnego Miasta Gdańska oraz firmy zagraniczne, które miały swoje filie w Polsce i reprezentowali je polscy obywatele. Jednak już rok wcześniej, bo w 1924 doszło do podpisania umów z firmami z Czechosłowacji, Francji, Jugosławii, Łotwy, Niemiec, Rumunii, Szwajcarii i Szwecji. W 1927 targi zostały przyjęte do Związku Targów Międzynarodowych. Intensywny rozwój w okresie hossy lat 20. XX wieku ukoronowała olbrzymia Powszechna Wystawa Krajowa, którą zwiedziło 4,5 mln osób. W tym samym 1929, zaczął się Wielki Kryzys. Mimo trudnej sytuacji gospodarczej firma przetrwała i w końcu dwudziestolecia międzywojennego stała się jedną z największych tego typu w Europie. II wojna światowa przerwała jej działalność. Na terenach MTP umieszczono fabrykę samolotów Focke-Wulf, co sprawiło, że stały się one celem alianckich nalotów. Dzieła destrukcji dopełniły walki w 1945. Wówczas zniszczono 85% terenów targowych. Pomimo zniszczeń pierwsza impreza targowa po wojnie odbyła się w 1946, a od 1947 znów Targi stały się imprezą międzynarodową i od tego czasu MTP nieustannie rozwijają się i modernizują. Zabytki na Targach PoznańskichWieża Górnośląska Wieżę Górnośląską wzniesiono w 1911 roku na Wystawę Wschodnioniemiecka zorganizowaną przez Prusaków. Była ona symbolem tejże wystawy, podobnie jak symbolem słynnej światowej wystawy w Paryżu w 1889 roku była wieża Eiffla. Wieżę zaprojektował niemiecki architekt Hans Poelzig, dyrektor Szkoły Sztuki i Rzemiosła Artystycznego oraz, przez pewien czas, zastępca dyrektora Akademii Sztuki w Berlinie. Poelzig należał wówczas do czołówki architektów propagujących nową estetykę, która później stała się popularna w USA jako art deco. Na szycie Wieży Górnośląskiej ustawiono zbiornik wodny o pojemności 4 tys. m³, był to wówczas największy sztuczny zbiornik wodny w ówczesnej Rzeszy. Zbiornik zlikwidowano na Powszechną Wystawę Krajową, a w jego miejscu usytuowano kawiarnię. Była to najwyżej położna kawiarnia w Poznaniu. Wewnątrz wieży zamontowano windę, a na jej szczycie potężny reflektor o mocy 61 milionów świec. Choć znawcy architektury uznawali Wieżę Górnośląską za dzieło sztuki, nie budziła ona zachwytu wśród poznaniaków. Nie pasowała bowiem do architektury PeWuKi. Aby przystosować ją do ówczesnej zabudowy, pomalowano jej żelazną konstrukcję na czerwono i niebiesko. Wieża Górnośląska, w latach 20-stych sławna na całe Niemcy, stała się główną inspiracją dla Ericha Kettelhunta, który projektował wieżowce do kultowego filmu „Metropolis”. Kierując się projektami Poelziga, Kettelhut wybrał dla swoich wieżowców modernistyczny styl – masywne proporcje oraz budowę na planie okręgu. Wizja Kettelhuta wywarła ogromy wpływ na scenografie takich filmów science fiction jak „Blade Runner” oraz animowany „Matrix”. Dziś na konstrukcji stalowej z oryginalnej wieży stoi ażurowa Iglica, symbol Międzynarodowych Targów Poznańskich. Autorem projektu przebudowy był prof. arch. Bolesław Szmidt. Przy budowie 64-metrowej Iglicy wykorzystano fragmenty stalowej konstrukcji Wieży. Pałac Targowy oraz Dom Administracyjny Pałac Targowy (dzisiejszy pawilon 12) oraz Dom Administracyjny (dzisiejszy Gmach Administracyjny) powstały w roku 1924 roku. Autorem projektów był inż. Stefan Cybichowski, polski architekt i działacz społeczny. Pałac Targowy to dwukondygnacyjna budowla o monumentalnej, klasycznej architekturze empiru zwieńczona attyką z herbem Poznania pośrodku. Pałac zajmował powierzchnię ponad 8 tys. m². Wewnątrz pałacu, wzdłuż wszystkich ścian biegła spoczywająca na słupach galeria. Naprzeciw Pałacu Targowego przy ul. Głogowskiej postawiono solidny, tradycyjny w formie Dom Administracyjny z „barokową” restauracją Belveder. Po zniszczeniach wojennych budynek został odbudowany w uproszczonej formie i funkcjonuje do dziś pod nazwą: Gmach Administracyjny. Hala Przemysłu Ciężkiego Za Domem Administracyjnym architekt Roger Sławski postawił murowaną halę – Wielką Halę Przemysłu Ciężkiego. Budowę rozpoczęto w styczniu 1928 roku. Halę o długości 130 m i powierzchni ponad 5,5 tys. m² wymurowano z cegły a dach o rozpiętości 24 m skonstruowano z drewna i obito jutą. Po wojnie halę odbudowano według projektów arch. S. Kirikina i arch. L. Ballenstedta. Budynek ma trzy nawy, środkowa jest wyższa. Elewacje zewnętrzne zdobiły nietypowe, trójkątne pilastry ze szklanymi podświetlanymi nocą pseudokapitelami. Wewnątrz położono tory kolejowe, które prowadziły z dworca na teren targów. Hala Reprezentacyjna Jednym z pierwszych budynków, które były przygotowywane specjalnie na wystawę PeWuKa był Westybul, zwany również Halą Reprezentacyjną lub Centralną (obecnie zabytkowa część pawilonu 3A). Podobnie jak w przypadku wyżej wymienionych budynków, autorem projektu, był naczelny architekt PeWuKi Roger Sławski. Budowę obiektu o pow. 1964 m² rozpoczęto w marcu 1928 roku. Hala Reprezentacyjna otrzymała kształt prostokąta, wydłużonego wzdłuż ulicy Marszałka Focha. Styl zaproponowany przez Sławskiego łączył elementy europejskiej klasyki architektonicznej o tradycji prostych, rzeczowych układów form. Był on nacechowany harmonią, umiarem, symetrią i spokojnym rytmem. Kompozycja dawnej Hali Reprezentacyjnej była logiczna, wyrazista i statyczna. TargiLista wydarzeń odbywających się na Międzynarodowych Targach Poznańskich
Lista imprez organizowanych przez MTP poza terenami targowymi
|
- Zaloguj się albo zarejestruj aby dodać komentarz
- 46 odsłon