Miłek - Przyroda

0
Miłek (niem. Mühlberg) – niewielki masyw z kilkoma wierzchołkami (569, 596, 573 m n.p.m.) w zachodniej części Grzbietu Wschodniego w Górach Kaczawskich, położony nad Wojcieszowem Górnym. Od wschodu łączy się z Osełką i Żeleźniakiem. Jego trzy kulminacje mają odrębne nazwy.
Rezerwat przyrody Góra Miłek – leśny rezerwat przyrody w Wojcieszowie, w powiecie złotoryjskim, w województwie dolnośląskim.
Góra Połom (niem. Kitzelberg, 667 m n.p.m.) – szczyt w pobliżu miejscowości Wojcieszów w województwie dolnośląskim, w powiecie złotoryjskim, w Górach Kaczawskich, w Sudetach Zachodnich.
Chmielarz (niem. Hopfen-Berg, Hopfenberg) - szczyt (585 m n.p.m.) w północnej części Grzbietu Wschodniego w Górach Kaczawskich.
Osełka (niem. Wetzelberg) – niewielki szczyt w zachodniej części Grzbietu Wschodniego w Górach Kaczawskich, położony na południowy zachód od Żeleźniaka, od zachodu łączy się z Miłkiem. Na południe leży wieś Mysłów.
Bielec, Gruszka – słabo zaznaczające się wzniesienie(450 m n.p.m.) w północno-zachodniej części Grzbietu Wschodniego w Górach Kaczawskich. Stanowi zakończenie bocznego ramienia odchodzącego od szczytu Polanka w kierunku południowo-zachodnim, w stronę Wojcieszowa.
Bożniak (niem. Moosberg, 613 m n.p.m.) – szczyt we wschodniej części Grzbietu Południowego Gór Kaczawskich w Sudetach Zachodnich. Położony w krótkim grzbiecie bocznym, odchodzącym od Barańca ku północnemu wschodowi, między Barańcem a Górą Połom.
Polanka (niem. Wiesen Berge) – dwuwierzchołkowy szczyt (547, 543 m n.p.m.) w północno-zachodniej części Grzbietu Wschodniego w Górach Kaczawskich.
Trzciniec (dawniej też Gruszka) (niem. Rohrs-Berg) - szczyt (469 m n.p.m.) w północnej części Grzbietu Wschodniego Gór Kaczawskich. Stanowi zakończenie grzbietu ciągnącego się na zachód od Bukowinki poprzez Marciniec, Rogacz, Dłużek, Chmielarz, Polankę po Trzciniec.
Dłużek (niem. Repprichts-Berg) - szczyt (592 m n.p.m.) w północnej części Grzbietu Wschodniego w Górach Kaczawskich.
Meszna (niem. Moosberg) (590 m n.p.m.) góra w północno-wschodniej części Grzbietu Południowego Gór Kaczawskich, w Sudetach Zachodnich. Znajduje się na zakończeniu krótkiego grzbiety bocznego, odchodzącego od Barańca ku północnemu wschodowi.
Rogacz (niem. Reh-Berg) – szczyt (617 m n.p.m.) w północnej części Grzbietu Wschodniego w Górach Kaczawskich. Leży między Marcińcem a Dłużkiem, w grzbiecie ciągnącym się na zachód od Bukowinki poprzez Marciniec, Rogacz, Dłużek, Chmielarz, Polankę, Trzciniec, Zadorę i Lipną nad Wojcieszowem.
Żeleźniak (niem. Eisen-Koppe) - rozległy masyw z najwyższym szczytem (664 m n.p.m.) w północnej części Grzbietu Wschodniego w Górach Kaczawskich. Przez Przełęcz Mysłowską łączy się z południową częścią Grzbietu Wschodniego. Od zachodu łączy się z Osełką i Miłkiem.
Dudziarz (niem. Galgenberg, 652 m n.p.m.) – szczyt w Południowym Grzbiecie Gór Kaczawskich, między Straconką a Przełęczą Radomierską. Zbudowany z zieleńców, diabazów i łupków zieleńcowych z żyłami porfirów. W większości porośnięty jest lasem świerkowym, miejscami bukowym.
Straconka (niem. Galgenberg, 611 m n.p.m.) – szczyt w Południowym Grzbiecie Gór Kaczawskich, między Leszczyniec a Dudziarzem. Zbudowany jest z zieleńców, diabazów i łupków zieleńcowych należących do metamorfiku kaczawskiego. W większości porośnięty lasem świerkowym.
Leszczyniec (niem. Galgenberg, 604 m n.p.m.) – mało wybitny szczyt w Południowym Grzbiecie Gór Kaczawskich, między Ziemskim Kopczykiem a Straconką. Zbudowany jest ze skał metamorficznych - zieleńców, diabazów i łupków zieleńcowych należących do metamorfiku kaczawskiego.
Ziemski Kopczyk (niem. Grundhübel, 672 m n.p.m.) – szczyt w Południowym Grzbiecie Gór Kaczawskich, między Barańcem a Leszczyńcem. Zbudowany z zieleńców, diabazów i łupków zieleńcowych należących do metamorfiku kaczawskiego. W większości porośnięty lasem świerkowym, miejscami bukowym.
Marciniec (niem. Marienstein, Martenstein) - niewielki masyw z najwyższym szczytem (624 m n.p.m.) w północnej części Grzbietu Wschodniego w Górach Kaczawskich.