Ta strona wykorzystuje pliki cookies w celu prawidłowego świadczenia usług, wygody użytkowników i zbierania statystyk. Poprzez dalsze korzystanie z tej strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies. Możesz kontrolować pliki cookies korzystając z ustawień swojej przeglądarki. Aby uzyskać dodatkowe informacje kliknij tutaj.
Kościół Imienia Najświętszej Maryi Panny w Brójcach − rzymskokatolicki kościół parafialny w Brójcach, w gminie Trzciel, w powiecie międzyrzeckim, w województwie lubuskim. Mieści się przy ulicy Polnej. Należy do dekanatu Babimost.
Jest to świątynia wybudowana w stylu neogotyckim.
Kokno (Kolno, Kuchenne, Bytnickie) - jezioro w woj. lubuskim, w pow. krośnieńskim, w gminie Bytnica o pow. ok. 33,4 ha, objętości 374,9 tys. m³ i średniej głębokości 1,1 m. Jezioro przepływowe (rzeka Biela). Położone w centrum wsi Bytnica.
Kościół Świętych Apostołów Szymona i Judy Tadeusza – zabytkowy, modrzewiowy kościół rzymskokatolicki, zlokalizowany w Kosieczynie, gmina Zbąszynek.
Jest drugim (po kościele pw. św. Mikołaja w Tarnowie Pałuckim) co do starszeństwa drewnianym kościołem na ziemiach polskich.
Dziarg (niem. Sorgscher See, Jezioro Duże, Kosobudz Duży) - jezioro w województwie lubuskim, w powiecie świebodzińskim, w gminie Łagów o powierzchni ok. 11,3 ha. Największe z trzech jezior położonych w pobliżu miejscowości Kosobudz.
Kościół pw. Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny położony jest na najwyższym punkcie miejskiego centrum. Pierwsza wzmianka o kościele pochodzi z 1260.
Gotycki, pierwotnie jako budowla kamienna jednonawowa bez wieży, rozbudowana do trójnawowej w latach 1416-1424, ponadto późniejsze przybudówki.
Lubiatowskie Uroczyska – rezerwat przyrody w województwie lubuskim, w powiecie strzelecko-drezdeneckim, w gminie Drezdenko.
dokument powołujący – rozporządzeniem Wojewody Lubuskiego z dnia 14 marca 2000 r.
położenie – gmina Drezdenko, nadleśnictwo Karwin, (leśnictwo Wilcze Doły, obręb Rąpin), około 3
Kościół ewangelicki w Szprotawie – został wzniesiony na fundamentach zamku książęcego. Prace budowlane zaczęły się w roku 1744. Gruz po starym zamku został wykorzystany do zasypania starej fosy. Fragmenty średniowiecznych murów zamkowych zostały wykorzystane do budowy nowych ścian świątyni.
