Kościół Najświętszej Maryi Panny Matki Kościoła na Ksawerowie

Kościół Najświętszej Maryi Panny Matki Kościoła na Ksawerowie – świątynia rzymskokatolicka przy ul. Domaniewskiej 20 położona w warszawskiej dzielnicy Mokotów na terenie dawnego Służewca przemysłowego, w części wschodniej, w rejonie Szop Niemieckich/Ksawerowa. Kościół podlega pod parafię Najświętszej Maryi Panny Matki Kościoła na Ksawerowie, w dekanacie mokotowskim archidiecezji warszawskiej i obsługiwany jest przez księży archidiecezjalnych. Świątynia została wzniesiona według projektu Marka Mortensa i Leszka Korolewicza.

Kościół Najświętszej Maryi Panny Matki Kościoła na Ksawerowie – świątynia rzymskokatolicka przy ul. Domaniewskiej 20 położona w warszawskiej dzielnicy Mokotów na terenie dawnego Służewca przemysłowego, w części wschodniej, w rejonie Szop Niemieckich/Ksawerowa. Kościół podlega pod parafię Najświętszej Maryi Panny Matki Kościoła na Ksawerowie, w dekanacie mokotowskim archidiecezji warszawskiej i obsługiwany jest przez księży archidiecezjalnych. Świątynia została wzniesiona według projektu Marka Mortensa i Leszka Korolewicza.

Architektura

Świątynia została zaprojektowana w duchu przemian po Soborze II Watykańskim. Kościół z konieczności został zaprojektowany na planie kwadratu o boku długości 24 m. Wewnątrz świątyni ołtarz został wysunięty możliwie najdalej w kierunku centrum kościoła. Witraże w kaplicy przedstawiają postacie wielkich Polaków XX wieku: św. Ojca Świętego Jana Pawła II, kard. Stefana Wyszyńskiego, św. siostrę Faustynę Kowalską, św. brata Alberta Chmielowskiego oraz św. ojca Maksymiliana Marię Kolbego.

Historia

Historia parafii i kościoła sięgają 1968 r., kiedy J.E. arcybiskup metropolita warszawski prymas Polski kardynał Stefan Wyszyński powierzył ks. Januszowi Żyźniewskiemu opiekę duszpasterską nad miejscową społecznością zamieszkującą nowo wybudowane osiedle mieszkaniowe pozbawione jednak podówczas świątyni zniszczonej jeszcze w trakcie powstania warszawskiego. W okolicy tej znajdowały się między innymi budynki resortowe zamieszkane wyłącznie przez oficerów MSW oraz Sztabu Generalnego WP. Ks. Żyźniewski mimo trudności wynikających z sytuacji społeczno-politycznej w PRL-u powołał do życia kaplicę, w której także od 1971 r., prowadził zajęcia katechetyczne. Od 1970 r., w organizacji parafii i świątyni brał udział także skierowany do wspólnej pracy ks. Stanisław Guzek, a od 1974 r., ks. Kazimierz Zoch-Chrabołowski.

W 1981 r., uzyskano wreszcie zgodę na budowę świątyni. Zaprojektowania obiektu podjęli się Marek Martens i Leszek Korolewicz. Znacznym utrudnieniem dla architektów był fakt nietypowego kształtu działki jak na tego typu inwestycję oraz sąsiedztwo stacji zasilania energetycznego.

Parafiia została powołana do życia dekretem J.E. arcybiskupa metropolity warszawskiego prymasa Polski Józefa Glempa – 21 grudnia 1981 r., już w trakcie stanu wojennego. Prace budowlane ruszyły 1 czerwca 1982 r., a wmurowania kamienia węgielnego pod nową świątynię dokonał ks. prymas Józef Glemp w dniu 7 października 1982 r. W dniu 26 maja 1996 r., J.E. ks. prymas Jóżef Glemp dokonał uroczystego poświęcenie górnego kościoła.

Proboszczowie parafii

• ks. dr prałat Janusz Żyźniewski (ur. 1938, zm. 2010)
• ks. kanonik Jan Zieliński (ur. 1950) – dziekan dekanatu mokotowskiego

Na terenie parafii działają też

• Kapelania Zgromadzenia Sióstr Franciszkanek od Cierpiących przy kaplicy Niepokalanego Poczęcia NMP w Królikarni (ul. Puławska 113d)