Mury miejskie w Krakowie – ciąg murów miejskich wraz z budowlami o charakterze obronnym (m.in. bramami i basztami), otaczający niegdyś obszar całego Krakowa (obecnie Stare Miasto), a którego niewielki odcinek zachowany został do dziś.
Baszta Cieśli (znana także jako Baszta Ciesielska) – sześcioboczna baszta, jedna z trzech (obok Pasamoników oraz Stolarzy), w pełni zachowanych średniowiecznych wież miejskich murów obronnych w Krakowie. Za jej obronę odpowiedzialny był cech cieśli. Baszta przylega do tzw. Murów Floriańskich.
Baszta Mieczników w Krakowie (znana także jako baszta Mieczników i Mydlarzy) – baszta wchodząca w skład murów obronnych Krakowa, która powstała najprawdopodobniej po 1498, kiedy to po zbudowaniu Barbakanu w systemie obronnym miasta powstawały kolejne baszty.
Pałacyk Juliusza Jutkiewicza – zabytkowy budynek znajdujący się w Krakowie, w Dzielnicy I na rogu ul. Westerplatte 9 i ul. Marii Skłodowskiej-Curie 1.
Ten niewielki, pierwotnie jednopiętrowy, pałacyk zbudowano w latach 1890-1892, na jednej z parcel, na które podzielono ogród Krzyżanowskiego.
Pałac Górków w Krakowie (tzw. Dom pod Telegrafem lub Pałac Prymasa Krzyckiego) (ul. Kanonicza 24) – manierystyczny zabytkowy pałac z XV w., a właściwie z drugiej połowy XVI wieku, kiedy to połączono dwa XV-wieczne kamienice.
Pałac Arcybiskupów Gnieźnieńskich (tzw. Kamienica Prymasowska) – zabytkowy pałac w Krakowie położony na rogu ul. Grodzkiej 65 oraz ul. Podzamcze 2. Przez blisko cztery wieki (w latach 1531-1805) siedziba arcybiskupów gnieźnieńskich, którzy nosili tytuł Prymasa Polski.
Baszta Pasamoników (znana także jako Baszta Szmuklerzy) – półokrągła baszta, jedna z trzech w pełni zachowanych baszt w obrębie murów miejskich w Krakowie (obok Cieśli oraz Stolarzy). Za jej obronę odpowiedzialny był cech pasamoników inaczej zwanych szmuklerzami.
Pałac Pusłowskich w Krakowie (ul. Westerplatte 10) – zbudowany w 1886 r. zabytkowy pałacyk miejski w formie neorenesansowej willi w ogrodzie. Zbudowany został dla hrabiego Zygmunta Pusłowskiego według projektu Tadeusza Stryjeńskiego i Władysława Ekielskiego. W miejscu tym na przełomie XVIII i XIX w.
Brama Sławkowska (Krawców) – nieistniejąca już brama w Krakowie. Jedna z ośmiu krakowskich bram obronnych obok floriańskiej, grodzkiej, wiślnej, mikołajskiej-rzeźniczej (Brama na Gródku), szewskiej, nowej, pobocznej.
