Historia

Ruch Radzionków to jeden z najstarszych klubów sportowych na Górnym Śląsku a także jeden z starszych w Polsce który istnieje do dziś. Jego korzenie sięgają roku 1919 kiedy to grupa miejscowych działaczy społecznych postanowiła powołac do życia polskie stowarzyszenie pod nazwą Towarzystwo Gier i Zabaw wzorowane na niemieckich "Spiel und Turnverin" co w dosłownym tłumaczeniu znaczy dokładnie towarzystwo gier i zabaw.

Pograniczne tereny Orzesza, Ornontowic,  Dębieńska, Jaśkowic i Bełku dzisiaj całkowicie porośnięte lasem, były i są  bardzo ciekawym teren pod względem geologicznym  gdzie występujące rudy darniowe i węgiel kamienny zalegały prawie na powierzchni ziemi. Oprócz tych dwóch minerałów istniały również  wyrzuty skalne  występujące w postaci garbów czy niewielkich kopczyków skruszonego kamienia. Najwcześniej rozpoczęto eksploatację kamienia który posłużył do budowy chałup a z czasem   obiektów publicznych i przemysłowych.

     Wieś Bobrowniki należała najpierw do parafii w Bytomiu. Od roku 1277 wierni uczęszczali na nabożeństwa do Kamienia Śląskiego. W 1820 roku Bobrowniki należały już do parafii w Siemonii. Mieszkańcy rozpoczęli starania o własną parafię. W roku 1868 biskup Maciej Majerczak utworzył tu filię parafii w Siemonii.

         Wioska usytuowana jest w pobliżu źródeł Jaworznika wpadającego pod Żychcicami do Brynicy, na najwyższym szczycie grzbietu wzgórz ciągnących się od Rogoźnika po Toporowice. Wieniec podobnych wzgórz otacza wioskę: od zachodu Śródpole, od wschodu Kokoszka i Szatki, od południa Wronia, zaś od północy Wiśniowa. Wieś stanowi teren górzysty. Nosi na sobie piętno wioski górzystej, bowiem rozlokowała się na najwyższym szczycie (398 m.n.p.m) grzebienia oddzielonego wału górskiego biegnącego od Rogoźnika aż po Toporowice.

            Gmina Psary powstała w 1973 r., ale miejscowości, które wchodzą w skład jej granic administracyjnych maja długą historię. Na wzgórzu Mogilnica znaleziono szczątki cmentarzyska prasłowiańskiego. Równie interesujące były znaleziska na tzw. Żabińcu w Gródkowie, gdzie stwierdzono cmentarzysko całopalne ludności kultury łużyckiej. Pierwsze wzmianki o Strzyżowicach, Dąbiu i Górze Siewierskiej pojawiają się w dokumentach nadawczych klasztoru w Zwierzyńcu pod Krakowem w XII w. Pod koniec XII w.

Kościół drewniany zbudowany w 1669 roku, odnowiony w 1857 roku, rozbudowany z inicjatywy wikariusza – rezydenta Teofila Grudzińskiego w 1888 roku.

Kościół orientowany, drewniany, o konstrukcji zrębowej, szalowany. Prezbiterium silnie wydłużone, zamknięte, trójboczne, przy nim od południa zakrystia. Drzwi klepkowe, dach dwuspadowy. Nazwa oraz dwie wieże od zachodu dodane w 1888 roku.

Polichromia wykonana prze Sokołowskiego w latach 1914 – 1915; ołtarz główny barokowy z XVII wieku; ołtarze boczne i ambona z XVII/XVIII wieku.