Kościół Karmelitów Bosych pw. św Józefa Oblubieńca Najświętszej Marii Panny powstał w XVII w. Jego fundatorką była Katarzyna z Kretków Sanguszkowa. Jej obraz wisi do dzisiaj w kościele. Lata budowy świątyni to 1635-1644. Budowla posiadała cechy renesansu lubelskiego.
Kaplica Trójcy Świętej w Lublinie (pot. Kaplica Zamkowa) – kaplica znajdująca się na dziedzińcu zamkowym w Lublinie, połączona z częścią muzealną zamku. Kaplica stanowi integralną część obiektu.
Pałac Parysów - pałac znajdujący się przy ul. Bernardyńskiej 3 wybudowano w pierwszej połowie XVII wieku, a jego właścicielem był możny ród Parysów. W XIX wieku budynek przekształcono na kamienicę mieszkalną i dokonano gruntownej przebudowy, w wyniku której utracił swe barokowe cechy.
Synagoga Maharszala w Lublinie, zwana Wielką (jid. Maharszalszul, מהרשל־שול) – nieistniejąca obecnie, największa synagoga, która znajdowała się w Lublinie, na północnym zboczu wzgórza zamkowego, przy również nieistniejącej ulicy Jatecznej 3.
Synagoga Szywe Kryjem w Lublinie – nieistniejąca synagoga znajdująca się w Lublinie przy nieistniejącej obecnie ulicy Jatecznej 3, wchodząca w skład kompleksu synagogalnego na Podzamczu.
Synagoga Maharama w Lublinie – nieistniejąca synagoga znajdująca się w Lublinie przy nieistniejącej obecnie ulicy Jatecznej 3, wchodząca w skład kompleksu synagogalnego na Podzamczu.
Kościół Bernardynów pod wezwaniem Nawrócenie św. Pawła w Lublinie – kościół murowany, wzniesiony w latach 1470–1497, a następnie odbudowywany po pożarach w latach 1557–1569 oraz 1602–1630 (bud. Rudolf Negroni i Jakub Balin).
Wieża ciśnień na placu Wolności – nie istniejąca obecnie neogotycka wieża ciśnień na placu Wolności (dawniej Bernardyńskim) w Lublinie, wybudowana w latach 1897-1899, zniszczona w 1944 i ostatecznie rozebrana w 1946 roku.
Kościół św. Jozafata w Lublinie to dawna cerkiew zbudowana przez kupców greckich w 1786 roku po uzyskaniu przywileju od Stanisława Augusta Poniatowskiego. Należała wówczas do prawosławnego patriarchatu w Konstantynopolu. W drugiej połowie XIX wieku świątynię przejęła Rosyjska Cerkiew Prawosławna.
