Zamek Królewski na Wawelu – rezydencja królewska o charakterze zabytkowym, mieszcząca się na Wzgórzu Wawelskim w Krakowie, o powierzchni 7040 m² z 71 salami wystawowymi. Oddział Zamku Królewskiego na Wawelu – Państwowych Zbiorów Sztuki.
Baszta Tęczyńska – baszta na Wawelu, pochodziła z XIV w.. Została zburzona przez Austriaków, była już mocno zniszczona, w 1851 r. w związku z budową murów obronnych wokół wawelskiego wzgórza. Wzgórze zostało jednym z elementów Twierdzy Kraków.
Baszta Szlachecka – baszta Wzgórza Wawelskiego, z XIV w. Część górną zrekonstruowano w 1958 r. Nazwa pochodzi od dawnej funkcji budowli-więzienia dla szlachty. Obok niej znajduje się baszta Tęczyńska (od wschodu) i baszta Kobieca (od zachodu).
Most im. Marszałka Józefa Piłsudskiego (tzw. Drugi Most, początkowo także Czwarty Most. Potocznie zwany Żółwiem lub Żółwim mostem) – most w Krakowie na Wiśle łączący Kazimierz (ul. Krakowska) z Podgórzem (ul. Legionów Piłsudskiego).
Kamienica Aleksandrowiczów lub Paryska – zabytkowy budynek znajdujący się w Krakowie, w jego prawobrzeżnej części Podgórza przy ul. Kazimierza Brodzińskiego 9, ale jako kamienica narożna posiada także adresy: ul. Przy Moście 1 oraz ul. Staromostowa 6.
Pałac Górków w Krakowie (tzw. Dom pod Telegrafem lub Pałac Prymasa Krzyckiego) (ul. Kanonicza 24) – manierystyczny zabytkowy pałac z XV w., a właściwie z drugiej połowy XVI wieku, kiedy to połączono dwa XV-wieczne kamienice.
Baszta Kobieca, zw. także Panieńską – baszta Wzgórza Wawelskiego, z XIV w. Część górną zrekonstruowano w 1958 r. Obok niej znajduje się baszta Szlachecka. Przyległa brama utworzona została w XVIII w. dla karet.
Pałac biskupa Floriana z Mokrska – zabytkowa kamienica w Krakowie o charakterze pałacowym z XIV wieku zlokalizowana przy ul. Kanoniczej 18. Swoją nazwę zawdzięcza swojemu mieszkańcowi Florianowi z Mokrska, który w latach 1367-1380 był biskupem krakowskim.
Baszta Sandomierska – jedna z trzech istniejących baszt na wzgórzu wawelskim, położona na jego południowo-zachodnim skraju. Wraz z basztą Lubranką (Senatorską) tworzy unikatowy zespół tzw. baszt ogniowych z połowy XV w.
