Wyższe Seminarium Duchowne Diecezji Sosnowieckiej w Krakowie – instytucja katolicka kształcąca księży dla diecezji sosnowieckiej usytuowana w Krakowie. Została powołana do istnienia przez biskupa diecezji sosnowieckiej Adama Śmigielskiego 4 czerwca 1992. Patronem Seminarium jest św.
Podgórski Cmentarz żydowski nowy zwany także Cmentarzem Abrahama – kirkut znajdujący się w Krakowie w dzielnicy XIII, w Podgórzu przy ulicy Abrahama 3.
Cmentarz zajmuje powierzchnię kilku hektarów i obecnie nie znajduje się na nim żaden nagrobek.
Rezerwat przyrody Bonarka – rezerwat przyrody nieożywionej w województwie małopolskim, w Krakowie (dzielnica Podgórze).
Ochronie podlega odkrywka geologiczna w nieczynnym kamieniołomie – odsłonięcia skał jurajskich, kredowych i trzeciorzędowych; kredowa powierzchnia abrazyjna, uskoki.
Pomnik Martyrologii – Rozstrzelanych 10 września 1939 roku – pomnik znajdujący się w Krakowie w jego prawobrzeżnej części względem Wisły – Podgórzu, przy ul. Abrahama.
Baszta Sandomierska – jedna z trzech istniejących baszt na wzgórzu wawelskim, położona na jego południowo-zachodnim skraju. Wraz z basztą Lubranką (Senatorską) tworzy unikatowy zespół tzw. baszt ogniowych z połowy XV w.
Hotel Royal w Krakowie – hotel położony przy ulicy św. Gertrudy 26-29, w bezpośrednim sąsiedztwie Zamku Królewskiego na Wawelu. Hotel zajmuje cztery zabytkowe kamienice; najstarsza z nich – XIX-wieczna – została zbudowana w stylu secesyjnym.
Manggha (pełna nazwa Muzeum Sztuki i Techniki Japońskiej "Manggha", do sierpnia 2007 Centrum Sztuki i Techniki Japońskiej "Manggha") – muzeum znajdujące się przy ul. M. Konopnickiej w Krakowie, w sąsiedztwie bulwarów wiślanych; narodowa instytucja kultury.
Szkoła Podstawowa nr 16 w Krakowie – założona na podstawie aktu fundacyjnego Rady Szkolnej Krajowej z dnia 12 sierpnia 1892 roku jako czteroklasowa szkoła męska. Budynek szkolny zaprojektowany przez architekta miejskiego Stefana Żołdaniego między ulicami Zieloną (obecnie Sarego), Dietla i św.
Baszta Kobieca, zw. także Panieńską – baszta Wzgórza Wawelskiego, z XIV w. Część górną zrekonstruowano w 1958 r. Obok niej znajduje się baszta Szlachecka. Przyległa brama utworzona została w XVIII w. dla karet.
Baszta Szlachecka – baszta Wzgórza Wawelskiego, z XIV w. Część górną zrekonstruowano w 1958 r. Nazwa pochodzi od dawnej funkcji budowli-więzienia dla szlachty. Obok niej znajduje się baszta Tęczyńska (od wschodu) i baszta Kobieca (od zachodu).
Brama Grodzka (Kazimierska, Złotników) – nieistniejąca już brama krakowska. Jedna z ośmiu krakowskich bram obronnych obok floriańskiej, sławkowskiej, wiślnej, mikołajskiej-rzeźniczej (Brama na Gródku), szewskiej, nowej, pobocznej.
Baszta Senatorska (zwana także Lubranką) – najwyższa z trzech w pełni zachowanych baszt na wzgórzu wawelskim. Wraz z basztą Sandomierską tworzy unikatowy zespół tzw. baszt ogniowych.
Baszta Tęczyńska – baszta na Wawelu, pochodziła z XIV w.. Została zburzona przez Austriaków, była już mocno zniszczona, w 1851 r. w związku z budową murów obronnych wokół wawelskiego wzgórza. Wzgórze zostało jednym z elementów Twierdzy Kraków.
