Kamienica przy Grodzkiej 36 - Atrakcje
Stronicowanie
Pałac Zbaraskich (Potockich) – jedna z zabytkowych kamienic przy rynku w Krakowie. Nosi numer 20. Mieści się w niej Instytut Goethego.
Pałac powstał w 1540 r., kiedy to połączono i przebudowano na magnacką rezydencję dwie sąsiednie gotyckie kamienice z XIV w.
Pałac biskupa Floriana z Mokrska – zabytkowa kamienica w Krakowie o charakterze pałacowym z XIV wieku zlokalizowana przy ul. Kanoniczej 18. Swoją nazwę zawdzięcza swojemu mieszkańcowi Florianowi z Mokrska, który w latach 1367-1380 był biskupem krakowskim.
Kościół św. Wojciecha – kościół znajdujący się na Rynku Głównym w Krakowie. Pierwotnie romański, w XVII i XVIII wieku przebudowany w stylu barokowym.
Wedle tradycji w tym miejscu miał głosić kazania św. Wojciech, a na pamiątkę tego wydarzenia miał powstać drewniany kościółek.
Kościół św. Marcina – zabytkowy kościół ewangelicki w Krakowie przy ul. Grodzkiej 58.
Znajduje się w nim siedziba krakowskiej parafii Ewangelicko-Augsburskiej oraz Ewangelicko-Reformowanej.
Kamienica Gutkowskiego – zabytkowy budynek znajdujący się w Krakowie na Starym Mieście przy ul. Siennej 7 na rogu ul. Stolarskiej 2.
Zbudowano ją w latach 1851-1861 na miejscu spalonej w wielkim pożarze Krakowa w roku 1850 kamienicy, wykorzystując ocalałe fragmenty.
Dom Włoski w Krakowie, zwany również Włoską Kamienicą lub Kamienicą Montelupich – kamienica, znajdująca się przy Rynku Głównym 7 w Krakowie.
Pierwotny dom gotycki znajdujący się w tym miejscu został gruntownie przebudowany w latach 1556-1561 na zlecenie rodziny Montelupich.
Gimnazjum św. Jacka – szkoła średnia tzw. klasyczna z łaciną i greką jako przedmiotami nauczania i przedmiotami maturalnymi, istniejąca w Krakowie w latach 1857-1950.
Do 1866 roku mieściła się w budynku przy ul. Kanoniczej, następnie przeniesiona została do budynków przy ul.
Szara Kamienica – jedna z największych kamienic przy Rynku Głównym w Krakowie (Rynek Główny nr 6).
Kamienica ta powstała w XIV w. z połączenia dwóch odrębnych budynków mieszkalnych. Od drugiej połowy XVI w. była w posiadaniu kolejno rodzin: Zborowskich, Zebrzydowskich, a następnie w XVIII w.
Stronicowanie
