Księża Góra (niem. Pfaffenberg, 628 m n.p.m.) – szczyt w Karkonoszach, w obrębie Pogórza Karkonoskiego, na jego wschodnim krańcu, między Karpaczem a Ściegnami.
Zbudowany z granitu karkonoskiego.
Babia Góra – góra we wschodniej części głównego grzbietu Pasma Łososińskiego w Beskidzie Wyspowym. Znajduje się w tym paśmie pomiędzy Jaworzem a Chełmem. Wznosi się nad miejscowościami: Stańkowa, Skrzętla-Rojówka i Kłodne.
Cuberniok (zwany też Kozińcem) – szczyt w Beskidzie Śląskim o wysokości 731 m n.p.m.
Znajduje się w granicach administracyjnych Bielska-Białej, w dzielnicy Olszówka Górna.
Biała Góra (386m n.p.m.) – zalesiony szczyt w Paśmie Masłowskim, w Górach Świętokrzyskich, leżący na północ od Kielc, a na zachód od Domaniówki. Po północno-wschodniej stronie góry przebiega czerwony szlak turystyczny im.
Góra Bismarck – najwyższe wzniesienie w gminie Krzykosy (województwo wielkopolskie, powiat średzki), 99,8 m n.p.m. Zwana jest również Górą Konwaliową.
Jej nazwa upamiętnia Ottona von Bismarka. Niemiecka nazwa przetrwała do chwili obecnej.
Jaworzyna (997 m) – szczyt w Grupie Mędralowej, która wchodzi w skład Pasma Przedbabiogórskiego i wraz z nim według Jerzego Kondrackiego, autora regionalizacji fizycznogeograficznej Polski należy do Beskidu Makowskiego.
Trupielec (476 m) – szczyt w Paśmie Glichowca. Wznosi się nad miejscowościami Zasań i Brzezowa (Burletka). Jest najdalej na zachód wysuniętym szczytem tego pasma. W zachodnim kierunku długi grzbiet Trupielca opada do rzeki Trzemeśnianka, a w jego zakończeniu znajdują się Mazurowe Skały.
Browarówka (niem. Brauer Berg), 510 m n.p.m. – jeden z sześciu szczytów Gór Sokolich w Rudawach Janowickich, położony najdalej ku południowemu zachodowi.
Zbudowana z granitu karkonoskiego z żyłami aplitów. Na szczycie i zboczach duże nagromadzenie skałek i bloków skalnych.
Gieraska – wzniesienie w obrębie Garbu Tarnogórskiego na Wyżynie Śląskiej o wysokości 340 m n.p.m., w paśmie wzgórz ciągnących się od Sławkowa do Strzemieszyc Małych. Drugie pod wzlędem wysokości – po Wielkiej Górze (368,2 m n.p.m.) – wzniesienie Sławkowa.
Kapliczne Wzgórze (511 m n.p.m.) – szczyt w Karkonoszach w obrębie Kowarskiego Grzbietu.
Wzniesienie znajduje się na północno-wschodnim krańcu Kowarskiego Grzbietu, w Kowarach, w ich południowo-wschodniej części.
Od wschodu opływa je Jedlica, a od południa Łomnica.
Łysa Góra (niem. Freieberg, 946 m n.p.m.) – szczyt w Karkonoszach, w obrębie Kowarskiego Grzbietu.
Jest to niezbyt wybitny szczyt, leżący w północnej części Kowarskiego Grzbietu, na północny wschód od Wołowej Góry.
Osowa Góra – wzniesienie o wysokości 131,2 m n.p.m. w woj. wielkopolskim, na terenie miasta Mosina (Pożegowo), najwyższe wzniesienie w obrębie Wielkopolskiego Parku Narodowego. Oddziela Kotlinę Śremską od Pojezierza Poznańskiego.
Runek (1005 m) – słabo wyodrębniony wierzchołek w Paśmie Lubania w Gorcach, na zachód od jego głównego wierzchołka – Lubania. Nazwa Runek jest pochodzenia wołoskiego, pochodzi od słowa runc, oznaczającego polanę powstałą poprzez wypalenie lasu.
Grodzisko – drugi co wysokości szczyt w Jaworznie (346 m n.p.m.), jak również najwyższy szczyt Pagórów Jaworznickich.
W tym właśnie miejscu znajdowała się osada w czasach chrztu Polski, lecz w czasie potopu szwedzkiego została zrównana z ziemią.
Kępa Ostrowska (kaszb. Òstrowskô Kãpa) – zalesiona kępa morenowa znajdująca się na obszarze wysoczyzny morenowej Pobrzeża Kaszubskiego w woj. pomorskim, na obszarze gminy miejskiej Władysławowo.
Bujakowski Groń (t. Waliska; 749 m n.p.m.) – szczyt w zachodniej części Beskidu Małego.
Pochodzenie nazwy:
Bujakowski Groń – nazwa pochodząca od Bujakowa, wsi u stóp góry.
Waliska – stara, miejscowa nazwa szczytu pochodząca od zwalisk skalnych znajdujących się na stokach góry.