Powiat bielski - Szczyty

Strony

Małe Skrzyczne (1211 m n.p.m.) – płaskie, niewybitne wypiętrzenie grzbietu łączącego Skrzyczne z Malinowską Skałą w Paśmie Baraniej Góry w Beskidzie Śląskim, a zarazem trzeci co do wysokości nazwany szczyt tej grupy górskiej.
Skrzyczne (1257 m n.p.m.) – najwyższy szczyt w grupie górskiej Beskidu Śląskiego w Zewnętrznych Karpatach Zachodnich w Polsce. Jako najwyższy szczyt Beskidu Śląskiego Skrzyczne należy do Korony Gór Polski.
Beskid (860 m n.p.m.) – charakterystyczny, kopcowaty szczyt w głównym grzbiecie Beskidu Śląskiego, na południe od przełęczy Karkoszczonka. Od wierzchołka Beskidu opada w stronę Szczyrku masywne ramię, wypełniające widły Żylicy i potoku Biła.
Palenica (niem. Spitzberg) – szczyt w Beskidzie Śląskim o wysokości 688 m n.p.m.
Magura (1109 m n.p.m.) – góra w Beskidzie Śląskim, 20 minut od szczytu Klimczoka. Szczyt leży w granicach dwóch gmin – Wilkowice i Szczyrk.
Beskidek (830 m n.p.m.) – niewybitne wzniesienie w głównym grzbiecie Pasma Baraniej Góry w Beskidzie Śląskim, w wododziale Brennicy i Żylicy, tuż na południowy zachód od szczytu Beskidu i na północny wschód od Beskidu Węgierskiego.
Hrobacza Łąka (t. Chrobacza Łąka, 828 m n.p.m.) – szczyt górski w Beskidzie Małym. Na szczycie stoi oświetlony nocą stalowy krzyż (dawniej na miejscu krzyża stała drewniana wieża triangulacyjna). Znajduje się tu także schronisko turystyczne (Schronisko na Hrobaczej Łące).
Kozia Góra (niem. Ziegenbock, 683 m n.p.m.), zwana także Stefanką (od nazwiska dr. Karola Steffana, bielskiego burmistrza i prezesa Beskidenverein) – szczyt na terenie Bielska-Białej.
Bucznik (683 m n.p.m.) – szczyt w północnej części Beskidu Śląskiego, stanowiący zakończenie górskiego ramienia Wielkiej Polany w paśmie Błotnego. Wznosi się od wschodu nad Jaworzem Nałężem. Całkowicie zalesiony, nie ma znaczenia turystycznego.
Kościelec (1019 m n.p.m.) – szczyt wieńczący krótki grzbiet górski w Beskidzie Śląskim, odchodzący w kierunku wsch. od Malinowskiej Skały. Ramię Kościelca opada stromymi stokami ku dolinkom dwóch opasujących go ściśle potoków: Malinowskiego Potoku na północy i Leśnej na południu.
Kołowrót (798 m n.p.m.; inaczej Słona Góra, niem. Salzberg) - spiętrzenie grzbietu, odchodzącego w kierunku północno-wschodnim od masywu Szyndzielni, w północno-wschodniej części Beskidu Śląskiego.
Bujakowski Groń (t. Waliska; 749 m n.p.m.) – szczyt w zachodniej części Beskidu Małego. Pochodzenie nazwy: Bujakowski Groń – nazwa pochodząca od Bujakowa, wsi u stóp góry. Waliska – stara, miejscowa nazwa szczytu pochodząca od zwalisk skalnych znajdujących się na stokach góry.
Skalite (864 m n.p.m.) – szczyt w Paśmie Baraniej Góry, w północno-wschodniej części Beskidu Śląskiego.
Wysokie (756 m n.p.m.) – szczyt w północnej części Beskidu Śląskiego, w paśmie Błotnego.
Górna Równia (676 m n.p.m.) – szczyt w paśmie Beskidu Śląskiego. Szczyt w granicach administracyjnych Bielska-Białej. Niedaleko stąd już na Kozią Górę. Fragmentarycznie pomiędzy drzewami rozciąga się ograniczony widok na inne szczyty górskie Beskidów.
Młyńska Kępa (403 m n.p.m.) – wyraźnie zaznaczające się, zalesione wzgórze na Pogórzu Cieszyńskim, wznoszące się na pn.-wsch. od centrum Jaworza.
Trzy Kopce – szczyt w Beskidzie Śląskim o wysokości 1082 m n.p.m., położony ok. 750 m na południowy zachód od Klimczoka. Jest zwornikiem dla odgałęziającego się tu w kierunku północno-zachodnim pasemka Błotnego.
Magurka Wilkowicka (niem. Josefsberg – od pobliskiego źródełka św. Józefa; 909 m n.p.m.) – czwarty co do wysokości szczyt Beskidu Małego, pod względem administracyjnym znajdujący się na pograniczu Wilkowic i Międzybrodzia Bialskiego.
Równia (610 m n.p.m.) – niewysoka góra o spłaszczonym wierzchołku, całkowicie zalesiona, w północno-wschodniej części Pasma Baraniej Góry w Beskidzie Śląskim. Dominuje ona od północy i zachodu nad Bystrą Śląską.
Błatnia (właściwie: Błotny, 917 m n.p.m.) – szczyt górski w grupie Klimczoka w Paśmie Wiślańskim Beskidu Śląskiego.

Strony